บทที่ 39 ทรมาน

ช่วงสายวันที่ 6

รามสูรกำลังเช็ดตัวให้หญิงสาว เขาใช้ผ้าเช็ดไปตามแขน ใบหน้านวล ซอกคอขาว ก่อนที่โรคประจำตัวของเขาจะกำเริบขึ้นมากะทันหัน เพื่อนรักที่นั่งเซ็นเอกสารอยู่บนโซฟาเงยหน้าอาการของเพื่อนรักที่แสดงออกมาจนเห็นได้ชัด ที่กำลังใช้มืออีกข้างลูบลำคองามระหงของน้ำผึ้งด้วยแววตาหื่นกระหาย

“พอเลยครับ เดี๋...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ